Nieuws

Als ta­lent, ver­trou­wen en ple­zier sa­men­ko­men

Nieuwsbericht van maandag 11 mei 2026

Over Jes­us & The Fish­s­ticks en de Will Hawkins Foun­da­ti­on

Ei­gen num­mers, een eer­ste plaat, in­ter­views bij NPO Ra­dio 1, het Eind­ho­vens Dag­blad en op­tre­dens op fes­ti­vals en meer, de band Jes­us & The Fish­s­ticks gaat als een speer. De band­le­den von­den el­kaar via de Will Hawkins Foun­da­ti­on, op­ge­richt door on­ze in­mid­dels ge­pen­si­o­neer­de col­le­ga Cor Ver­brug­ge. We spre­ken hier­over met Wim Reij­nen, gi­ta­rist en band­lid van het eer­ste uur.

We heb­ben af­ge­spro­ken in De­Pet­rus, een voor­ma­li­ge kerk in het cen­trum van Vught, dat nu dienst­doet als ont­moe­tings­cen­trum. Iets te drin­ken hoeft hij niet, zijn hond wacht op hem thuis voor een wan­de­ling, dus hij wil het niet te lang ma­ken. Wim, vrien­de­lijk licht­blau­we ogen, een baard­je van drie da­gen, ver­telt over hoe mu­ziek als een ro­de draad door zijn le­ven loopt. Wim: "Het be­gon al vroeg, met gi­taar­les­sen van mijn va­der. Daar is de lief­de voor gi­taar ont­staan." Maar ja­ren­lang raak­te die lief­de on­der­ge­sneeuwd door een be­staan dat werd ge­ken­merkt door fees­ten en drugs­ge­bruik. Tot het mo­ment dat al­les in­stort­te en uit­ein­de­lijk toch weer de mu­ziek hem iets gaf om naar­toe te le­ven.

Wil­ly Hae­r­kens
Dat keer­punt houdt ver­band met de oor­sprong van de Will Hawkins Foun­da­ti­on. Die vindt zijn wor­tels bij Wil­ly Hae­r­kens, een ge­ta­len­teer­de gi­ta­rist die wor­stel­de met een zwa­re ver­sla­ving. Wil­ly droom­de er­van om via mu­ziek jon­ge­ren te la­ten zien wat de ge­vol­gen van drugs kun­nen zijn. Na zijn over­lij­den in 2009 be­slo­ten be­trok­ke­nen, on­der wie Cor Ver­brug­ge en so­ci­aal on­der­ne­mer Hans Klerks, om die droom voort te zet­ten. Zo ont­stond de Will Hawkins Foun­da­ti­on.

Ver­trou­wen
"Er was een tijd waar­in het slecht met me ging, ik had wei­nig con­tact met de bui­ten­we­reld en ik zag toen een A4-tje han­gen met een op­roep dat een band een bas­sist zocht", ver­telt Wim. Hoe­wel hij ei­gen­lijk gi­taar speel­de en aan­van­ke­lijk twij­fel­de, re­a­geer­de hij uit­ein­de­lijk tóch. Wim: "Dat is echt een keer­punt in mijn le­ven ge­weest." Wat volg­de, was méér dan al­leen mu­ziek ma­ken. Het ver­trou­wen dat Wim van Cor kreeg bleek es­sen­ti­eel. Wim mocht in­stru­men­ten mee naar huis ne­men, kreeg ver­ant­woor­de­lijk­heid en, mis­schien nog be­lang­rij­ker, ver­telt Wim: "Ik kreeg het ge­voel dat ie­mand in me ge­loof­de." Dat ver­trou­wen werk­te door op meer­de­re vlak­ken. Waar hij eer­der nau­we­lijks voor zich­zelf zorg­de, be­gon hij lang­zaam weer struc­tuur op te bou­wen.

Rit­me
De band werd daar­mee een an­ker­punt. Wim: "De re­pe­ti­ties, op­tre­dens en het ge­za­men­lij­ke doel zorg­den voor rit­me in mijn le­ven." Te­ge­lij­ker­tijd droeg de mu­ziek een bood­schap. Op­tre­dens op scho­len, waar­in band­le­den open ver­tel­den over hun ver­le­den, maak­ten die­pe in­druk. Wim: "We lie­ten zien wat ver­sla­ving met je doet, dat was soms ook best con­fron­te­rend voor ons­zelf." In de ja­ren daar­na bleef de mu­ziek zich ont­wik­ke­len. Van­uit jam­ses­sies en spon­ta­ne ont­moe­tin­gen bin­nen de mu­ren van NK ont­stond een nieu­we for­ma­tie. Met hulp van pro­fes­si­o­neel mu­ziek­coach Ruud Bor­gers groei­de een nieu­we groep uit tot de band zo­als-ie nu is: Jes­us & The Fish­s­ticks.

Een A4-tje
Voor Wim is die ont­wik­ke­ling méér dan een mu­zi­kaal suc­ces­ver­haal. Het is het be­wijs van wat mo­ge­lijk is als ta­lent, ver­trou­wen en be­ge­lei­ding sa­men­ko­men. Wim: "Mu­ziek geeft nog al­tijd struc­tuur, rich­ting en ple­zier. Maar ik hoef niet meer zo no­dig op de voor­grond te staan. Nu ik ou­der word, speel ik lie­ver wat meer op de ach­ter­grond. We heb­ben on­ge­loof­lijk ge­ta­len­teer­de band­le­den. Dus ik vind het wel com­for­ta­bel zo." Soms be­gint her­stel met iets kleins, zo­als een A4'tje aan de muur.

Jes­us & The Fish­s­ticks be­staat naast Wim uit zan­ger en bas­sist Styn Pruijn, gi­ta­rist Wil­lem Holt­hau­sen en drum­mer Ro­bert Smis­saert.

Beeld: in­ter­de­pen­dentpho­to.nl

Terug naar nieuwsoverzicht