Als talent, vertrouwen en plezier samenkomen
Over Jesus & The Fishsticks en de Will Hawkins Foundation
Eigen nummers, een eerste plaat, interviews bij NPO Radio 1, het Eindhovens Dagblad en optredens op festivals en meer, de band Jesus & The Fishsticks gaat als een speer. De bandleden vonden elkaar via de Will Hawkins Foundation, opgericht door onze inmiddels gepensioneerde collega Cor Verbrugge. We spreken hierover met Wim Reijnen, gitarist en bandlid van het eerste uur.
We hebben afgesproken in DePetrus, een voormalige kerk in het centrum van Vught, dat nu dienstdoet als ontmoetingscentrum. Iets te drinken hoeft hij niet, zijn hond wacht op hem thuis voor een wandeling, dus hij wil het niet te lang maken. Wim, vriendelijk lichtblauwe ogen, een baardje van drie dagen, vertelt over hoe muziek als een rode draad door zijn leven loopt. Wim: "Het begon al vroeg, met gitaarlessen van mijn vader. Daar is de liefde voor gitaar ontstaan." Maar jarenlang raakte die liefde ondergesneeuwd door een bestaan dat werd gekenmerkt door feesten en drugsgebruik. Tot het moment dat alles instortte en uiteindelijk toch weer de muziek hem iets gaf om naartoe te leven.
Willy Haerkens
Dat keerpunt houdt verband met de oorsprong van de Will Hawkins Foundation. Die vindt zijn wortels bij Willy Haerkens, een getalenteerde gitarist die worstelde met een zware verslaving. Willy droomde ervan om via muziek jongeren te laten zien wat de gevolgen van drugs kunnen zijn. Na zijn overlijden in 2009 besloten betrokkenen, onder wie Cor Verbrugge en sociaal ondernemer Hans Klerks, om die droom voort te zetten. Zo ontstond de Will Hawkins Foundation.
Vertrouwen
"Er was een tijd waarin het slecht met me ging, ik had weinig contact met de buitenwereld en ik zag toen een A4-tje hangen met een oproep dat een band een bassist zocht", vertelt Wim. Hoewel hij eigenlijk gitaar speelde en aanvankelijk twijfelde, reageerde hij uiteindelijk tóch. Wim: "Dat is echt een keerpunt in mijn leven geweest." Wat volgde, was méér dan alleen muziek maken. Het vertrouwen dat Wim van Cor kreeg bleek essentieel. Wim mocht instrumenten mee naar huis nemen, kreeg verantwoordelijkheid en, misschien nog belangrijker, vertelt Wim: "Ik kreeg het gevoel dat iemand in me geloofde." Dat vertrouwen werkte door op meerdere vlakken. Waar hij eerder nauwelijks voor zichzelf zorgde, begon hij langzaam weer structuur op te bouwen.
Ritme
De band werd daarmee een ankerpunt. Wim: "De repetities, optredens en het gezamenlijke doel zorgden voor ritme in mijn leven." Tegelijkertijd droeg de muziek een boodschap. Optredens op scholen, waarin bandleden open vertelden over hun verleden, maakten diepe indruk. Wim: "We lieten zien wat verslaving met je doet, dat was soms ook best confronterend voor onszelf." In de jaren daarna bleef de muziek zich ontwikkelen. Vanuit jamsessies en spontane ontmoetingen binnen de muren van NK ontstond een nieuwe formatie. Met hulp van professioneel muziekcoach Ruud Borgers groeide een nieuwe groep uit tot de band zoals-ie nu is: Jesus & The Fishsticks.
Een A4-tje
Voor Wim is die ontwikkeling méér dan een muzikaal succesverhaal. Het is het bewijs van wat mogelijk is als talent, vertrouwen en begeleiding samenkomen. Wim: "Muziek geeft nog altijd structuur, richting en plezier. Maar ik hoef niet meer zo nodig op de voorgrond te staan. Nu ik ouder word, speel ik liever wat meer op de achtergrond. We hebben ongelooflijk getalenteerde bandleden. Dus ik vind het wel comfortabel zo." Soms begint herstel met iets kleins, zoals een A4'tje aan de muur.
Jesus & The Fishsticks bestaat naast Wim uit zanger en bassist Styn Pruijn, gitarist Willem Holthausen en drummer Robert Smissaert.
Beeld: interdependentphoto.nl